Bronchitis is een ontsteking van het slijmvlies van de luchtwegen. Veel mensen hebben wel eens een acute bronchitis gehad meestal als gevolg van een virusinfectie, maar die is normaal gesproken binnen een week weer genezen. Bij een chronische bronchitis is de ontsteking blijvend. Het voornaamste kenmerk van chronische bronchitis is hoesten, vooral 's ochtends. Deze hoest kan maandenlang aanhouden. Op een gegeven moment neemt het hoesten ook overdag toe en treden kortademigheid en een piepende ademhaling op.

Het onderscheid tussen chronische bronchitis en longemfyseem is niet meer zo duidelijk als vroeger. Meestal wordt de term COPD aangehouden omdat aspecten van zowel chronische bronchitis als emfyseem beide in het ziekteproces aanwezig zijn. COPD wordt in de meeste gevallen veroorzaakt door jarenlang roken. Slechts bij een klein deel van de mensen wordt COPD veroorzaakt door langdurige blootstelling aan kleine stofdeeltjes (bijvoorbeeld asbest) tijdens het werk of door een aangeboren enzymgebrek.

Bij het eerste begin van COPD is er vooral sprake van een toename in slijmvorming. Dit veroorzaakt benauwdheid en hoesten. In een latere fase van COPD raken de longen beschadigd en neemt ook de longinhoud af. Bij ernstig COPD kan de longfunctie met meer dan de helft verminderen. Verder wordt bij COPD vaak vermagering en spierweefselverlies gezien.

COPD is, net als astma, helaas niet te genezen. Wel is het mogelijk de klachten te verminderen. Omdat roken één van de belangrijkste oorzaken is voor het ontstaan van blijvende schade aan het longweefsel, is stoppen met roken de belangrijkste therapie bij COPD.

Mensen met COPD hebben vrijwel voortdurend klachten, variërend van hoesten, slijm opgeven tot kortademigheid. Daarnaast maakt COPD de luchtwegen meer prikkelbaar. Patiënten merken dit doordat zij extra kortademig worden als ze in aanraking komen met bijvoorbeeld rook, koude lucht, mist of allerlei luchtjes.COPD heeft vaak een behoorlijk grote invloed op het dagelijks leven. Vooral wanneer mensen blijven roken is COPD een chronisch invaliderende aandoening. De belangrijkste beperkingen zijn kortademigheid en toenemende problemen bij inspanning. Mensen met COPD zijn daardoor beperkt in hun dagelijkse doen en laten, bijvoorbeeld het uitvoeren van huishoudelijke activiteiten, wandelen, traplopen en sporten. Mensen met ernstiger COPD hebben vaker pijn en meer problemen met slapen dan gezonde mensen.

Soms gaan mensen uit angst voor kortademigheid bewegen vermijden, hierdoor wordt de conditie nog slechter en komen ze minder onder de mensen. Soms komen mensen met COPD daardoor in een sociaal isolement wat kan leiden tot neerslachtigheid en een versterking van de inactiviteit. Deze neerwaartse spiraal leidt uiteindelijk tot invaliditeit, gepaard gaand met een sterke aantasting van de kwaliteit van leven. Daarnaast zijn mensen met COPD minder gelukkig en tevreden met het leven dan mensen zonder COPD.

COPD lijkt een typische aandoening van oude mannen te zijn, het aantal vrouwen met COPD neemt echter toe. Deze ontwikkeling loopt parallel met de toename van het aantal vrouwen dat rookt.